
Hakkı SühaGezgin
Sınıfında Tarık Buğra da oturdu, Edip Cansever de.Tarık Buğra sat in his classroom, and so did Edip Cansever.In seinem Unterricht saß Tarık Buğra, ebenso Edip Cansever.
Hakkı Süha Gezgin bu okulda uzun yıllar edebiyat okuttu. Gazetecilik de yaptı, ney üflerdi.Hakkı Süha Gezgin taught literature at this school for many years. He also worked as a journalist and played the ney.Hakkı Süha Gezgin unterrichtete viele Jahre Literatur an dieser Schule. Er arbeitete auch als Journalist und spielte die Ney.
Arka plan: çizimBackground: illustrationHintergrund: Illustration
HayatıLifeLeben
- 189518951895
- 191219121912
Şiirleri dergilerde çıkmaya başladı (ilk şiirleri için 1911 ve Genç Kalemler de verilir).1,3
His poems began to appear in magazines (1911 and Genç Kalemler are also given for his first poems).1,3
Begann, seine Gedichte in Zeitschriften zu veröffentlichen (für die ersten Gedichte werden auch 1911 und die Zeitschrift Genç Kalemler angegeben).1,3
- 192819281928
Aşk Arzuhalcisi yayımlandı.1,2
“Aşk Arzuhalcisi” (The Love-Letter Writer) was published.1,2
- 193919391939
Yeni Mecmua’da yazar portreleri yazmaya başladı.2,4
Began writing portraits of writers in Yeni Mecmua.2,4
Begann, in der Zeitschrift Yeni Mecmua Porträts von Schriftstellern zu schreiben.2,4
- 194019401940
Dostoyevski’den çevirdiği Karamazof Kardeşler çıktı.1,2
His translation of Dostoevsky’s The Brothers Karamazov came out.1,2
Seine Übersetzung von Dostojewskis „Die Brüder Karamasow“ erschien.1,2
- 196319631963
Edebiyat öğretmeni GezginGezgin, the literature teacherGezgin, der Literaturlehrer
Uzun yıllar İstanbul Erkek Lisesi’nde edebiyat öğretmenliği yaptı.2,5 Öğrencileri arasında Tarık Buğra2,3 ve Edip Cansever vardı.3,6 Türk müziğinden Alâeddin Yavaşça da onun sınıfından geçti.2,7
He taught literature at İstanbul Erkek Lisesi for many years.2,5 His pupils included Tarık Buğra2,3 and Edip Cansever.3,6 Alâeddin Yavaşça, a name from Turkish music, passed through his classroom too.2,7
Er war viele Jahre Literaturlehrer am İstanbul Erkek Lisesi.2,5 Zu seinen Schülern gehörten Tarık Buğra2,3 und Edip Cansever.3,6 Auch Alâeddin Yavaşça, ein Name der türkischen Musik, saß in seiner Klasse.2,7
EserleriWorksWerke
Öteki kitaplarıOther booksWeitere Bücher
Yakın çevresiClose circleUmfeld
- Tarık Buğra · Öğrencisi.2,3Tarık Buğra · His pupil.2,3Tarık Buğra · Sein Schüler.2,3
- Edip Cansever · Öğrencisi.3,6Edip Cansever · His pupil.3,6Edip Cansever · Sein Schüler.3,6
- Hakkı Tarık Us · Yazdığı Vakit gazetesinin sahibi; 1957’de onun hayatını kitap yaptı.1,2Hakkı Tarık Us · Owner of Vakit, the paper he wrote for; in 1957 Gezgin published a book on his life.1,2Hakkı Tarık Us · Besitzer der Zeitung Vakit, für die er schrieb; 1957 veröffentlichte Gezgin ein Buch über sein Leben.1,2
- Ziya Gökalp ve Ali Canip · Onu edebiyat öğretmenliği sınavında dinleyen kurulun üyeleri.1,2Ziya Gökalp and Ali Canip · Members of the board that examined him for his literature teaching certificate.1,2Ziya Gökalp und Ali Canip · Mitglieder der Kommission, die ihn für das Lehramt in Literatur prüfte.1,2
Hakkı Süha Gezgin, 1895–1963Hakkı Süha Gezgin, 1895–1963Hakkı Süha Gezgin, 1895–1963
Hakkı Süha Gezgin 1895’te Manastır’da doğdu; bugün Kuzey Makedonya’daki Bitola.1,2 Babası Miralay Rıza Bey’di, yani bir albay.1,2 Aile Anahtarağasıoğulları diye bilinirdi.1,2 İlk ve orta öğrenimini Manastır, Berat ve Selanik’te gördü.2,4 Sonra İstanbul’a, amcasının yanına geldi.1,2
Yazmaya şiirle başladı.1,3 Şiirleri 1912’den sonra dergilerde çıktı (1911 de verilir).1,3 Yeni Mecmua ve Fağfur gibi dergilerde yayımladığı bu şiirleri hiçbir zaman kitaba almadı.1,3 Yazdığı dergilerden biri Genç Kalemler’di ve Gezgin orada dilin sadeleşmesinden yana durdu.2,3
Öğretmenliğe Gaziosmanpaşa ve Nişantaşı sultanilerinin küçük sınıflarında başladı.1,2 Edebiyat öğretmeni olmak için bir sınava girdi; karşısındaki kurulda Ziya Gökalp ile Ali Canip de vardı.1,2 İkisi de Millî Edebiyat akımının kuramını kuran adlardandı.8,9 Gezgin sınavı geçti.1,2 Çapa Kız Muallim Okulu’nda ve Fener Rum Lisesi’nde ders verdi.1,2 Meslek hayatının çoğu ise İstanbul Erkek Lisesi’nde geçti.2,4 1957’de, altmış iki yaşında, buradan emekli oldu.2,4 Şişli Terakki Lisesi’nde de öğretmenlik yaptı.1,2 Öğretmenliği kırk yıl kadar sürdü.3,7
O sınıflardan Tarık Buğra ve Edip Cansever geçti.2,3 Buğra okula 1933’te geldi ve iki yıl kaldı.10,11 Alâeddin Yavaşça da öğrencisiydi.2,7
Öğretmenliğin yanında gazetecilik yaptı.1,2 Vakit’te köşe yazıları yazdı ve “Seyyah” imzasını kullandı; seyyah, gezgin demektir.1,2 1957’de gazetenin sahibi Hakkı Tarık Us’un hayatını anlatan bir kitap yayımladı.1,2 Us da 1914’ten sonra bu okulda öğretmenlik yapmıştı.12,13 Aynı gazete, bu okulun bir başka öğretmeninin, Reşat Nuri’nin Çalıkuşu’sunu tefrika etmişti.14,15
Kendi kurmaca kitabı tektir: 1928’de çıkan Aşk Arzuhalcisi.2,3 Çevirileri daha çoktur.1,2 Dostoyevski’den Karamazof Kardeşler’i 1940’ta (1940–41 de verilir), Suç ve Ceza’yı 1945’te yayımladı; 1946’da Zola’dan Toprak geldi.1,2 André Maurois’dan, Prosper Mérimée’den ve André Theuriet’den de kitaplar çevirdi.1,2
1939 ile 1941 arasında Yeni Mecmua’da tanıdığı yazarları anlattı.1,2 Neyzen Tevfik’i anlattığı yazı 1939 tarihlidir.2,4 Bu yazılar ölümünden sonra, 1997’de Edebî Portreler adıyla kitap oldu.2,7
Ney üflerdi; müzik çevrelerinde neyzen olarak tanınırdı.2,4 Son yıllarında akciğerlerinden hastalandı (akciğer kanseri olduğu da yazılır).1,2 Gezgin 7 Kasım 1963’te öldü.1,2
Hakkı Süha Gezgin was born in 1895 in Manastır, today Bitola in North Macedonia.1,2 His father was Miralay Rıza Bey, a colonel.1,2 The family was known as the Anahtarağasıoğulları.1,2 He went to primary and middle school in Manastır, Berat and Selanik (Salonica).2,4 Then he came to İstanbul, to his uncle’s house.1,2
He started with poetry.1,3 His poems appeared in magazines from 1912 (1911 is also given).1,3 He published them in magazines such as Yeni Mecmua and Fağfur and never collected them in a book.1,3 One of the magazines was Genç Kalemler, and there Gezgin stood with those who wanted a plainer Turkish.2,3
He began teaching in the lower classes of the Gaziosmanpaşa and Nişantaşı sultanis.1,2 To become a literature teacher he sat an examination; Ziya Gökalp and Ali Canip were on the board facing him.1,2 Both were among the men who built the theory of the Millî Edebiyat (National Literature) movement.8,9 Gezgin passed.1,2 He taught at Çapa Kız Muallim Okulu (the women teachers’ college) and at Fener Rum Lisesi.1,2 Most of his working life, though, was spent at İstanbul Erkek Lisesi, and he retired from there in 1957, at sixty-two.2,4 He also taught at Şişli Terakki Lisesi.1,2 He was a teacher for about forty years.3,7
Tarık Buğra and Edip Cansever passed through those classrooms.2,3 Buğra arrived in 1933 and stayed two years.10,11 Alâeddin Yavaşça was his pupil as well.2,7
Alongside teaching he worked as a journalist.1,2 He wrote columns for Vakit and signed them “Seyyah”; seyyah means traveller, and so does gezgin.1,2 In 1957 he published a book on the life of the paper’s owner, Hakkı Tarık Us.1,2 Us had himself taught at this school from 1914.12,13 The same paper had serialised Çalıkuşu, by yet another teacher of this school, Reşat Nuri.14,15
He has one book of fiction of his own: Aşk Arzuhalcisi, published in 1928.2,3 His translations are more numerous.1,2 He published Dostoevsky’s The Brothers Karamazov in 1940 (1940–41 is also given) and Crime and Punishment in 1945; Zola’s La Terre followed in 1946.1,2 He also translated books by André Maurois, Prosper Mérimée and André Theuriet.1,2
Between 1939 and 1941 he wrote in Yeni Mecmua about the writers he knew.1,2 His piece on Neyzen Tevfik dates from 1939.2,4 After his death, in 1997, these pieces became a book under the title Edebî Portreler (Literary Portraits).2,7
He played the ney, the reed flute, and was known as a neyzen in musical circles.2,4 In his last years he had a lung illness (it is also written that it was lung cancer).1,2 He died on 7 November 1963.1,2
Hakkı Süha Gezgin wurde 1895 in Manastır geboren, dem heutigen Bitola in Nordmazedonien.1,2 Sein Vater war Miralay Rıza Bey, also ein Oberst.1,2 Die Familie war unter dem Namen Anahtarağasıoğulları bekannt.1,2 Grund- und Mittelschule besuchte er in Manastır, Berat und Saloniki.2,4 Danach kam er nach İstanbul, zu seinem Onkel.1,2
Als Schriftsteller begann er mit Gedichten.1,3 Sie erschienen ab 1912 in Zeitschriften (auch 1911 angegeben).1,3 Diese Gedichte, die in Yeni Mecmua, Fağfur und anderen Zeitschriften standen, nahm er nie in ein Buch auf.1,3 Er schrieb auch für Genç Kalemler und trat dort dafür ein, die Sprache zu vereinfachen.2,3
Als Lehrer begann er in den unteren Klassen des Gaziosmanpaşa Sultanisi und des Nişantaşı Sultanisi.1,2 Um Literaturlehrer zu werden, legte er eine Prüfung ab; in der Kommission saßen ihm auch Ziya Gökalp und Ali Canip gegenüber.1,2 Beide gehörten zu den Männern, die die Theorie der Nationalen Literatur (Millî Edebiyat) entwarfen.8,9 Gezgin bestand die Prüfung.1,2 Er unterrichtete an der Çapa Kız Muallim Okulu, einem Lehrerinnenseminar, und am Fener Rum Lisesi.1,2 Den größten Teil seines Berufslebens verbrachte er aber am İstanbul Erkek Lisesi; dort ging er 1957 mit 62 Jahren in den Ruhestand.2,4 Er unterrichtete auch am Şişli Terakki Lisesi.1,2 Insgesamt war er rund vierzig Jahre Lehrer.3,7
In diesen Klassen saßen Tarık Buğra und Edip Cansever.2,3 Buğra kam 1933 an die Schule und blieb zwei Jahre.10,11 Auch Alâeddin Yavaşça war sein Schüler.2,7
Neben dem Unterricht arbeitete er als Journalist.1,2 Für Vakit schrieb er Kolumnen und zeichnete sie mit „Seyyah“; „seyyah“ heißt wie „gezgin“ Reisender.1,2 1957 veröffentlichte er ein Buch über das Leben von Hakkı Tarık Us, dem Besitzer der Zeitung.1,2 Auch Us hatte nach 1914 an dieser Schule unterrichtet.12,13 Dieselbe Zeitung hatte „Çalıkuşu“ von Reşat Nuri in Fortsetzungen gedruckt; auch er war Lehrer an dieser Schule.14,15
Von ihm selbst gibt es nur ein erzählendes Buch: Aşk Arzuhalcisi, erschienen 1928.2,3 Seine Übersetzungen sind zahlreicher.1,2 Von Dostojewski veröffentlichte er 1940 „Die Brüder Karamasow“ (auch 1940/41 angegeben) und 1945 „Schuld und Sühne“; 1946 folgte Zolas „Die Erde“.1,2 Er übersetzte auch Bücher von André Maurois, Prosper Mérimée und André Theuriet.1,2
Von 1939 bis 1941 schrieb er in Yeni Mecmua über Schriftsteller, die er kannte.1,2 Sein Text über Neyzen Tevfik stammt von 1939.2,4 Nach seinem Tod erschienen diese Texte 1997 als Buch unter dem Titel Edebî Portreler (Literarische Porträts).2,7
Er spielte die Ney, die Rohrflöte, und war in Musikerkreisen als Neyzen bekannt.2,4 In seinen letzten Jahren litt er an einer Lungenkrankheit (es heißt auch, es sei Lungenkrebs gewesen).1,2 Gezgin starb am 7. November 1963.1,2
- Emine Bilgehan Türk, “Gezgin, Hakkı Süha”, Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS)
- Biyografya, “Hakkı Süha Gezgin”
- Ezgi Aldemir, Hars Akademi 6, 2020
- Emine Bilgehan Türk, “Neyzen Tevfik ve Hakkı Süha Gezgin”, 2019
- İELEV, “İEL Tarihçesi”
- “Karanfil hâlâ elden ele”, bianet
- Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi, Yapı Kredi Yayınları, 3. baskı 2010, cilt I (A–İ)
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Millî Edebiyat Akımı”
- MEB (Bartın Lisesi), “Milli Edebiyat Dönemi (1911-1923)” ders notu
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Buğra, Tarık”
- “Tarık Buğra: Conservative novelist”, Daily Sabah, 30.11.2018
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Us, Hakkı Tarık”
- Tanzimat’tan Bugüne Edebiyatçılar Ansiklopedisi, c. II (K–Z), Yapı Kredi Yayınları, 3. baskı, 2010
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Güntekin, Reşat Nuri”
- Wikipedia, “Çalıkuşu”
- DoğumBornGeboren
- 189518951895
- ÖlümDiedGestorben
- 7 Kasım 19637 November 19637. November 1963
- DönemEraEpoche
- Cumhuriyet IRepublic IRepublik I
- TürFormsGattungen
- öykü, anıstories, memoirErzählungen, Erinnerungen
- İELIELIEL
- öğretmen, 1930’lar–1940’larteacher, 1930s–1940sLehrer, 1930er- und 1940er-Jahre
- MetinlerTextsTexte
- telif süresi içindestill in copyrightnoch urheberrechtlich geschützt