
Sait FaikAbasıyanık
1920’lerin ortasında bir sınıfın bütün öğrencileri okuldan gönderildi. Sait Faik de aralarındaydı.In the mid-1920s every pupil of one class was sent away from the school. Sait Faik was among them.Mitte der 1920er-Jahre mussten alle Schüler einer Klasse die Schule verlassen. Sait Faik war unter ihnen.
Adapazarı’nda doğdu. Öykülerinde çoğunlukla yoksulları, balıkçıları ve çocukları anlattı.He was born in Adapazarı. His stories are mostly about the poor, fishermen and children.Er wurde in Adapazarı geboren. Seine Erzählungen handeln meist von Armen, Fischern und Kindern.

HayatıLifeLeben
- 190619061906
- 1920’lerin ortasıMid-1920sMitte der 1920er-Jahre · İEL
İstanbul Lisesi’nde, bugünkü İstanbul Erkek Lisesi’nde okur.1,2
Studies at İstanbul Lisesi, today’s İstanbul Erkek Lisesi.1,2
Besuchte das İstanbul Lisesi, das heutige İstanbul Erkek Lisesi.1,2
- Aynı yıllarThe same yearsIn denselben Jahren · İEL
“İğneciler” olayında sınıfıyla birlikte disiplin cezasıyla Bursa’ya gönderilir.2,3
In the “Needle” affair he is sent to Bursa with his class as a punishment.2,3
Wurde nach der Nadelaffäre mit seiner Klasse zur Strafe nach Bursa geschickt.2,3
- 192819281928
Bursa Lisesi’nden mezun olur; İstanbul’a, Darülfünun Edebiyat Fakültesi’ne döner.1,4
Graduates from Bursa Lisesi and returns to İstanbul, to the Darülfünun Faculty of Letters.1,4
Machte am Bursa Lisesi seinen Abschluss und kehrte nach İstanbul zurück, an die Literaturfakultät des Darülfünun.1,4
- 192919291929
İlk öyküsü “Uçurtmalar” Milliyet gazetesinde çıkar.1,2
His first story, “Uçurtmalar” (Kites), appears in the newspaper Milliyet.1,2
Seine erste Erzählung, „Uçurtmalar“ (Drachen), erschien in der Zeitung Milliyet.1,2
- 193619361936
İlk öykü kitabı Semaver yayımlanır.1,4
Semaver (The Samovar), his first book of stories, is published.1,4
Sein erster Erzählband, „Semaver“ (Der Samowar), erschien.1,4
- 195319531953
ABD’deki Mark Twain Derneği’nin onur üyesi seçilir.1,4
Made an honorary member of the Mark Twain Society in the USA.1,4
Wurde Ehrenmitglied der Mark-Twain-Gesellschaft in den USA.1,4
- 195419541954
11 Mayıs’ta İstanbul’da ölür.1,4
İğneciler SınıfıThe Needle ClassDie Nadelklasse
Arapça öğretmeninin sandalyesine bir iğne bırakıldı.2,3 Kimse suçluyu söylemedi; bütün sınıf okuldan gönderildi.2,3 Sait Faik de aralarındaydı.1,4 Bursa Lisesi’ne gitti ve 1928’de oradan mezun oldu.1,4 Okulda bu sınıf İğneciler Sınıfı diye anılır.2,3
A needle was left on the Arabic teacher’s chair.2,3 Nobody named the culprit, and the whole class was sent away.2,3 Sait Faik was among them; he went to Bursa Lisesi and graduated there in 1928.1,4 At the school the class is remembered as the Needle Class.2,3
Jemand legte dem Arabischlehrer eine Nadel auf den Stuhl.2,3 Niemand verriet, wer es war, und die ganze Klasse musste die Schule verlassen.2,3 Sait Faik war unter ihnen; er kam an das Bursa Lisesi und machte dort 1928 seinen Abschluss.1,4 An der Schule heißt diese Klasse die Nadelklasse.2,3
EserleriWorksWerke
Öteki kitaplarıOther booksWeitere Bücher
Yakın çevresiClose circleUmfeld
- Makbule AbasıyanıkAnnesi. Oğlunun ölümünden sonra Burgazada’daki evi müze yaptı, onun adına bir öykü ödülü kurdu.1,8His mother. After his death she turned the house on Burgazada into a museum and founded a story prize in his name.1,8Seine Mutter. Nach dem Tod ihres Sohnes machte sie das Haus auf Burgazada zum Museum und stiftete einen Erzählpreis, der seinen Namen trägt.1,8
- Mehmet Faik BeyBabası. Bir süre Adapazarı belediye başkanlığı yaptı.1,2His father. He served for a time as mayor of Adapazarı.1,2Sein Vater. Er war eine Zeit lang Bürgermeister von Adapazarı.1,2
Sait Faik Abasıyanık, 1906–1954Sait Faik Abasıyanık, 1906–1954Sait Faik Abasıyanık, 1906–1954
Sait Faik Abasıyanık 18 Kasım 1906’da Adapazarı’nda doğdu (25 Kasım da verilir).1,2,4 Babası Mehmet Faik Bey bir süre Adapazarı belediye başkanlığı yapmıştı.1,2 İlk okulu, Adapazarı’nda yabancı dille öğretim yapan Rehber-i Terakki’ydi.1,2
İstanbul’da bir süre İstanbul Lisesi’nde, yani bugünkü İstanbul Erkek Lisesi’nde okudu.1,2 Arapça öğretmenine yapılan bir şaka yüzünden bütün sınıf cezalandırıldı.2,3 O da disiplin cezasıyla Bursa Lisesi’ne gönderildi ve 1928’de oradan mezun oldu.1,4
Aynı yıl İstanbul’a dönüp Darülfünun Edebiyat Fakültesi’ne yazıldı, ama bitirmeden ayrıldı.1,4 İlk yayımlanan öyküsü “Uçurtmalar” 9 Aralık 1929’da Milliyet’te çıktı.1,2 Ardından Fransa’ya, Grenoble’a gitti; 1934’te diplomasız döndü (1935 de verilir).1,4
İstanbul’da Halıcıoğlu’ndaki Ermeni Yetim Mektebi’nde kısa bir süre Türkçe öğretmenliği yaptı.1,2 Babasının parasıyla kurulan ticaret işini yürütemedi.1,2 Haber gazetesinde bir süre adliye muhabiri olarak çalıştı.1,4 Babası 1939’da öldü (1938 de verilir).1,2 Hiç evlenmedi; yazları annesiyle Burgazada’daki evde geçirdi.1,4
Yazmaya lise yıllarında başlamıştı; ilk şiirinin adı “Hamal”dır.1,2,4 İlk kitabı Semaver 1936’da yayımlandı.1,4 Onu Sarnıç ve 1940’ta Şahmerdan izledi.1,2 Romanı Medar-ı Maişet Motoru 1944’te kitap olarak çıktı ve toplatıldı.1,2 Sonra Lüzumsuz Adam (1948), Mahalle Kahvesi (1950) ve Son Kuşlar (1952) geldi.1,4 Arada üç öykü kitabı daha çıktı: Havada Bulut ve Kumpanya (1951), Havuz Başı (1952).1,2 1953’te bir şiir kitabı, Şimdi Sevişme Vakti, ve bir roman, Kayıp Aranıyor, yayımlandı.1,4 Öldüğü yıl Alemdağ’da Var Bir Yılan ve Az Şekerli adlı iki öykü kitabı daha basıldı.1,2 Öykülerinin insanları çoğunlukla yoksullar, balıkçılar ve çocuklardır.1,4
Siroz olduğunu 1945’te öğrendi (1948 de verilir).1,2,4 1951’de tedavi için Fransa’ya gitti, birkaç gün sonra geri döndü.1,2 Mayıs 1953’te ABD’deki Mark Twain Derneği onu onur üyesi seçti.1,4 11 Mayıs 1954’te İstanbul’da öldü; Zincirlikuyu Mezarlığı’na gömüldü.1,2
Annesi Makbule Hanım Burgazada’daki evi Sait Faik Müzesi yaptı ve oğlunun adına bir öykü ödülü kurdu.1,8 Ödül 1955’ten beri veriliyor.4,8 Ölümünün üzerinden 70 yıl geçtiği için metinleri 2025’ten beri kamu malıdır.1,2
Sait Faik Abasıyanık was born in Adapazarı on 18 November 1906 (25 November is also given).1,2,4 His father, Mehmet Faik Bey, had been mayor of Adapazarı for a time.1,2 His first school was Rehber-i Terakki in Adapazarı, which taught in a foreign language.1,2
In İstanbul he studied for a while at İstanbul Lisesi, today’s İstanbul Erkek Lisesi.1,2 Because of a prank on the Arabic teacher the whole class was punished.2,3 He was sent to Bursa Lisesi as a disciplinary transfer and graduated there in 1928.1,4
The same year he came back to İstanbul and enrolled at the Darülfünun Faculty of Letters, but left without finishing.1,4 His first published story, “Uçurtmalar”, appeared in Milliyet on 9 December 1929.1,2 He then went to France, to Grenoble, and came home without a diploma in 1934 (1935 is also given).1,4
Back in İstanbul he taught Turkish for a short time at the Armenian orphans’ school in Halıcıoğlu.1,2 A business set up with his father’s money did not last.1,2 For a while he was a court reporter for the newspaper Haber.1,4 His father died in 1939 (1938 is also given).1,2 He never married, and spent his summers with his mother in the house on Burgazada.1,4
He had begun writing in his school years; his first poem is called “Hamal” (The Porter).1,2,4 His first book, Semaver, came out in 1936.1,4 Sarnıç followed, and Şahmerdan in 1940.1,2 His novel Medar-ı Maişet Motoru appeared as a book in 1944 and was seized.1,2 Then came Lüzumsuz Adam (1948), Mahalle Kahvesi (1950) and Son Kuşlar (1952).1,4 Three more books of stories came in between: Havada Bulut and Kumpanya (1951), Havuz Başı (1952).1,2 In 1953 he published a book of poems, Şimdi Sevişme Vakti, and a novel, Kayıp Aranıyor.1,4 In the year he died two more books of stories were printed, Alemdağ’da Var Bir Yılan and Az Şekerli.1,2 The people of his stories are mostly the poor, fishermen and children.1,4
He learned he had cirrhosis in 1945 (1948 is also given).1,2,4 In 1951 he went to France for treatment and came back a few days later.1,2 In May 1953 the Mark Twain Society in the USA made him an honorary member.1,4 He died in İstanbul on 11 May 1954 and was buried in Zincirlikuyu Cemetery.1,2
His mother, Makbule Hanım, turned the house on Burgazada into the Sait Faik Museum and founded a story prize in her son’s name.1,8 The prize has been given since 1955.4,8 Seventy years have passed since his death, so his texts have been in the public domain since 2025.1,2
Sait Faik Abasıyanık wurde am 18. November 1906 in Adapazarı geboren (auch 25. November).1,2,4 Sein Vater Mehmet Faik Bey war eine Zeit lang Bürgermeister von Adapazarı gewesen.1,2 Seine erste Schule war die Rehber-i Terakki in Adapazarı, an der in einer Fremdsprache unterrichtet wurde.1,2
In İstanbul besuchte er eine Zeit lang das İstanbul Lisesi, das heutige İstanbul Erkek Lisesi.1,2 Wegen eines Streichs gegen den Arabischlehrer wurde die ganze Klasse bestraft.2,3 Auch er wurde zur Strafe an das Bursa Lisesi geschickt und machte dort 1928 seinen Abschluss.1,4
Im selben Jahr kehrte er nach İstanbul zurück und schrieb sich an der Literaturfakultät des Darülfünun ein, ging aber ohne Abschluss ab.1,4 Seine erste veröffentlichte Erzählung, „Uçurtmalar“, erschien am 9. Dezember 1929 in der Milliyet.1,2 Danach ging er nach Frankreich, nach Grenoble; 1934 kam er ohne Diplom zurück (auch 1935 angegeben).1,4
In İstanbul unterrichtete er kurze Zeit Türkisch an der armenischen Waisenschule in Halıcıoğlu.1,2 Ein Handelsgeschäft, das mit dem Geld seines Vaters gegründet worden war, konnte er nicht halten.1,2 Eine Zeit lang arbeitete er als Gerichtsreporter für die Zeitung Haber.1,4 Sein Vater starb 1939 (auch 1938 angegeben).1,2 Er heiratete nie; die Sommer verbrachte er mit seiner Mutter im Haus auf Burgazada.1,4
Zu schreiben hatte er als Gymnasiast begonnen; sein erstes Gedicht heißt „Hamal“ (Der Lastträger).1,2,4 Sein erstes Buch, Semaver, erschien 1936.1,4 Es folgten „Sarnıç“ und 1940 „Şahmerdan“.1,2 Sein Roman „Medar-ı Maişet Motoru“ kam 1944 als Buch heraus und wurde beschlagnahmt.1,2 Danach erschienen Lüzumsuz Adam (1948), Mahalle Kahvesi (1950) und Son Kuşlar (1952).1,4 Dazwischen kamen drei weitere Erzählbände heraus: „Havada Bulut“ und „Kumpanya“ (1951) sowie „Havuz Başı“ (1952).1,2 1953 erschienen ein Gedichtband, „Şimdi Sevişme Vakti“, und ein Roman, „Kayıp Aranıyor“.1,4 In seinem Todesjahr wurden noch zwei Erzählbände gedruckt, „Alemdağ’da Var Bir Yılan“ und „Az Şekerli“.1,2 Die Menschen in seinen Erzählungen sind meist Arme, Fischer und Kinder.1,4
1945 erfuhr er, dass er an Leberzirrhose litt (auch 1948 angegeben).1,2,4 1951 fuhr er zur Behandlung nach Frankreich und kam nach wenigen Tagen zurück.1,2 Im Mai 1953 wählte ihn die Mark-Twain-Gesellschaft in den USA zum Ehrenmitglied.1,4 Er starb am 11. Mai 1954 in İstanbul und wurde auf dem Friedhof Zincirlikuyu beigesetzt.1,2
Seine Mutter Makbule Hanım machte aus dem Haus auf Burgazada das Sait Faik Müzesi und stiftete einen Erzählpreis, der den Namen ihres Sohnes trägt.1,8 Der Preis wird seit 1955 verliehen.4,8 Seit seinem Tod sind 70 Jahre vergangen; seine Texte sind deshalb seit 2025 gemeinfrei.1,2
- TDV İslâm Ansiklopedisi, “Sait Faik Abasıyanık”
- Türk Edebiyatı İsimler Sözlüğü (TEİS), “Sait Faik Abasıyanık”
- Zeynep Miraç, “Üç başbakan çıkaran okul”, Cumhuriyet, 18.06.2016
- T.C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, “Abasıyanık, Sait Faik”
- Vikipedi, “Semaver (kitap)”
- Vikipedi, “Lüzumsuz Adam”
- Vikipedi, “Son Kuşlar”
- Vikipedi, “Sait Faik Abasıyanık”
- DoğumBornGeboren
- 18 Kasım 190618 November 190618. November 1906
- ÖlümDiedGestorben
- 11 Mayıs 195411 May 195411. Mai 1954
- DönemEraEpoche
- Cumhuriyet IIRepublic IIRepublik II
- TürFormsGattungen
- öyküstoriesErzählungen
- İELIELIEL
- öğrenci, 1920’lerin ortasıstudent, Mid-1920sSchüler, Mitte der 1920er-Jahre
- MetinlerTextsTexte
- kamu malıpublic domaingemeinfrei