Bir yazar, bir eser, bir dönem ya da okuldan bir hikâye.An author, a work, an era or a story from the school.Ein Autor, ein Werk, eine Epoche oder eine Geschichte aus der Schule.

Dönem ustasıEra masterMeister der EpocheOyun · Roman · ŞiirPlay · Novel · PoetryTheaterstück · Roman · Lyrik

NamıkKemal

Namık Kemal’in “Vatan yahut Silistre” oyunu 1 Nisan 1873’te sahnelendi; birkaç gün sonra yazarı Magosa’ya sürüldü.Namık Kemal’s play “Vatan yahut Silistre” (Homeland, or Silistra) was staged on 1 April 1873; a few days later its author was banished to Magosa (Famagusta).Namık Kemals Stück „Vatan yahut Silistre“ (Vaterland oder Silistra) wurde am 1. April 1873 aufgeführt; wenige Tage später wurde der Autor nach Famagusta verbannt.

1877’den ölümüne kadar Midilli, Rodos ve Sakız adalarında yaşadı.From 1877 until his death he lived on the islands of Midilli (Lesbos), Rodos (Rhodes) and Sakız (Chios).Von 1877 bis zu seinem Tod lebte er auf den Inseln Lesbos, Rhodos und Chios.

1840–18881840–18881840–1888TanzimatTanzimatTanzimat
Genç Namık Kemal ayakta, elinde bir kâğıtla.
Namık KemalNamık KemalNamık KemalFotoğrafçı bilinmiyor, 1888 öncesi · Kamu malı · Wikimedia CommonsPhotographer unknown, before 1888 · Public domain · via Wikimedia CommonsFotograf unbekannt, vor 1888 · Gemeinfrei · Wikimedia Commons

HayatıLifeLeben

  1. 184018401840

    21 Aralık’ta Tekirdağ’da doğdu; asıl adı Mehmed Kemal’dir.1,2

    Born in Tekirdağ on 21 December; his given name was Mehmed Kemal.1,2

    Geboren am 21. Dezember in Tekirdağ; sein eigentlicher Name war Mehmed Kemal.1,2

  2. 1850’lerin sonuLate 1850sEnde der 1850er-Jahre

    İstanbul’da Tercüme Odası’na girdi, Fransızcayı orada ilerletti.1,3

    Joined the Tercüme Odası (the state Translation Bureau) in İstanbul, where he improved his French.1,3

    Trat in İstanbul in das Tercüme Odası (das staatliche Übersetzungsbüro) ein und verbesserte dort sein Französisch.1,3

  3. 186518651865

    Şinasi Paris’e gidince Tasvîr-i Efkâr gazetesi ona kaldı.2,3

    When Şinasi left for Paris, the newspaper Tasvîr-i Efkâr passed into his hands.2,3

    Als Şinasi nach Paris ging, übernahm er die Zeitung Tasvîr-i Efkâr.2,3

  4. 186818681868

    Londra’da Ziya Paşa ile Hürriyet gazetesini çıkardı; ilk sayı 29 Haziran’da basıldı.2,4

    Published the newspaper Hürriyet (Freedom) in London with Ziya Paşa; the first issue came out on 29 June.2,4

    Gab mit Ziya Paşa in London die Zeitung Hürriyet (Freiheit) heraus; die erste Nummer erschien am 29. Juni.2,4

  5. 187318731873

    “Vatan yahut Silistre” sahnelendi; birkaç gün sonra Magosa’ya sürüldü.1,3

    “Vatan yahut Silistre” was staged; a few days later he was banished to Magosa (Famagusta).1,3

    „Vatan yahut Silistre“ kam auf die Bühne; wenige Tage später wurde er nach Famagusta verbannt.1,3

  6. 187618761876

    Aftan yararlanıp İstanbul’a döndü; “İntibah” aynı yıl basıldı.2,3

    Returned to İstanbul under an amnesty; “İntibah” was printed the same year.2,3

    Kehrte dank einer Amnestie nach İstanbul zurück; im selben Jahr wurde „İntibah“ gedruckt.2,3

  7. 187718771877

    Beş ay tutuklu kaldıktan sonra Midilli’ye gönderildi; ardından Rodos (1884) ve Sakız (1887) geldi.2,3

    After five months in custody he was sent to Midilli (Lesbos); Rodos (Rhodes, 1884) and Sakız (Chios, 1887) followed.2,3

    Nach fünf Monaten Haft wurde er nach Lesbos geschickt; es folgten Rhodos (1884) und Chios (1887).2,3

  8. 188818881888

    2 Aralık’ta Sakız’da zatürreden öldü; Bolayır’da, Süleyman Paşa’nın türbesi yanına gömüldü.1,3

    Died of pneumonia on Sakız on 2 December; buried at Bolayır, beside the tomb of Süleyman Paşa.1,3

    Starb am 2. Dezember auf Chios an einer Lungenentzündung; begraben in Bolayır, neben dem Grabmal von Süleyman Paşa.1,3

EserleriWorksWerke

Vatan yahut Silistre1873’te sahnelenen oyunu.1,5 İlk gecenin ardından Magosa’ya sürüldü.1,3The play staged in 1873.1,5 After its first night he was banished to Magosa.1,3Sein Theaterstück, 1873 aufgeführt.1,5 Nach der Premiere wurde er nach Famagusta verbannt.1,3İntibahİlk romanı.2,3 Magosa sürgününde yazdı; Ali Bey’in başından geçenleri anlatır.1,2His first novel.2,3 He wrote it in exile at Magosa; it tells the story of Ali Bey.1,2Sein erster Roman.2,3 Er schrieb ihn als Verbannter in Famagusta; das Buch erzählt, was Ali Bey widerfährt.1,2Hürriyet KasidesiKaside biçiminde yazdığı, hürriyeti konu alan şiiri.2,6His poem on freedom, written in the kaside (ode) form.2,6Sein Gedicht über die Freiheit, in Form einer Kasside (Ode) geschrieben.2,6

Öteki kitaplarıOther booksWeitere Bücher

  • Zavallı Çocuk2,3
  • Gülnihal2,3
  • Cezmi2,3

Yakın çevresiClose circleUmfeld

  • ŞinasiParis’e giderken Tasvîr-i Efkâr’ı ona bıraktı.2,3Left the newspaper Tasvîr-i Efkâr to him when he went to Paris.2,3Überließ ihm die Zeitung Tasvîr-i Efkâr, als er nach Paris ging.2,3
  • Ziya PaşaTercüme Odası’ndan arkadaşı; Londra’da Hürriyet’i birlikte çıkardılar.2,4A friend from the Translation Bureau; they published Hürriyet together in London.2,4Ein Freund aus dem Übersetzungsbüro; in London gaben sie gemeinsam die Hürriyet heraus.2,4
  • Ebüzziya TevfikMezarının Bolayır’a taşınması için uğraşan dostu.2,3The friend who worked to have his grave moved to Bolayır.2,3Der Freund, der sich dafür einsetzte, dass sein Grab nach Bolayır verlegt wurde.2,3

Namık Kemal, 1840–1888Namık Kemal, 1840–1888Namık Kemal, 1840–1888

Namık Kemal düzenli bir okul görmedi. Çocukken İstanbul’da kısa süre Beyazıt Rüşdiyesi’ne ve Vâlide Mektebi’ne gitti; sonra dedesi Abdüllatif Paşa’nın görev yerlerini dolaştı, Kars’ta ve Sofya’da özel hocalardan Arapça ve Farsça okudu.1,2 İlk şiirlerini Sofya’da yazdı. Onları gören şair Eşref Paşa ona “Nâmık” mahlasını, yani şiirde kullanacağı adı verdi.2,3 Bu ad zamanla Mehmed’in yerini aldı.2,3 1850’lerin sonunda Tercüme Odası’na, yani devletin çeviri dairesine girdi.1,2

Şinasi’yle tanıştıktan sonra Tasvîr-i Efkâr’da siyaset yazmaya başladı; Şinasi 1865’te Paris’e gidince gazeteyi o yönetti.2,3 Hükümeti eleştiren Yeni Osmanlılar’a katıldı ve 1867’de onlarla birlikte Paris’e kaçtı.2,3 Ertesi yıl Londra’da Ziya Paşa ile Hürriyet gazetesini çıkardı.2,3 1870’te İstanbul’a döndü.2,3 Paris ve Londra yıllarında Batı edebiyatını, en çok da tiyatroyu yakından tanıdı.2,7

Dönüşte İbret gazetesinin başına geçti. Gazete kapatılınca Gelibolu’ya mutasarrıf, yani sancak yöneticisi olarak gönderildi; “Vatan yahut Silistre”yi orada yazmaya başladı.2,3 Oyun 1 Nisan 1873’te Gedikpaşa Tiyatrosu’nda oynandı. Seyirci sokağa döküldü, bir bölümü İbret’in idarehanesine yürüdü.1,5 İbret kapatıldı, Kemal tutuklandı ve Kıbrıs’taki Magosa Kalesi’ne sürüldü.1,3

Magosa’da üç yıldan fazla kaldı. İlk romanı “İntibah”ı, “Âkif Bey”, “Gülnihal” ve “Zavallı Çocuk” oyunlarını orada yazdı.1,2 1876’da V. Murad tahta çıkınca aftan yararlanıp İstanbul’a döndü ve Kanûn-ı Esâsî’yi, ilk anayasayı hazırlayan kurulda çalıştı.2,3 Beş ay tutuklu kaldıktan sonra 1877’de Midilli’ye gönderildi.2,3 Midilli’de yeni şiirler yazdı; Magosa’da başladığı “Celâleddin Harzemşah” oyununu orada bitirip II. Abdülhamid’e sundu.2,3

1884’te Rodos’a, 1887’de Sakız’a mutasarrıf oldu.2,3 Görev yaptığı adalarda yazmayı sürdürdü.1,3 2 Aralık 1888’de zatürreden öldü. Mezarı, Ebüzziya Tevfik’in girişimiyle Bolayır’a, Süleyman Paşa’nın yanına taşındı.2,3

Şiirlerini sağlığında kitap yapmadı. Onları ilk kez Sadettin Nüzhet Ergun 1933’te derledi (1941 de verilir).2,3 Şiirde eski biçimleri kullandı, ama konuyu değiştirdi: vatan, hürriyet, millet.1,2 Roman ve tiyatro ise Türkçede yeni türlerdi; ikisini de düşüncelerini okura ulaştırmak için kullandı.2,3

Namık Kemal never had a regular schooling. As a child he went briefly to Beyazıt Rüşdiyesi and Vâlide Mektebi in İstanbul; then he followed his grandfather Abdüllatif Paşa from post to post and studied Arabic and Persian with private tutors in Kars and Sofia.1,2 He wrote his first poems in Sofia. The poet Eşref Paşa saw them and gave him the mahlas, the pen-name, “Nâmık”.2,3 In time it took the place of Mehmed.2,3 In the late 1850s he joined the Tercüme Odası, the state’s translation office.1,2

After meeting Şinasi he began to write on politics in Tasvîr-i Efkâr, and when Şinasi left for Paris in 1865 he ran the paper himself.2,3 He joined the Yeni Osmanlılar (Young Ottomans), who criticised the government, and fled with them to Paris in 1867.2,3 The next year he and Ziya Paşa brought out the newspaper Hürriyet in London; in 1870 he came back to İstanbul.2,3 In his Paris and London years he came to know Western literature, and the theatre above all, at close quarters.2,7

Back home he took charge of the newspaper İbret. When it was closed he was sent to Gelibolu as mutasarrıf, the governor of a district, and there he began “Vatan yahut Silistre” (Homeland, or Silistra).2,3 The play opened at the Gedikpaşa Theatre on 1 April 1873. The audience spilled into the street, and some of them marched to the offices of İbret.1,5 İbret was shut down, Kemal was arrested and banished to the fortress of Magosa in Cyprus.1,3

He stayed at Magosa for more than three years. There he wrote his first novel, “İntibah”, and the plays “Âkif Bey”, “Gülnihal” and “Zavallı Çocuk”.1,2 In 1876, when Murad V came to the throne, an amnesty brought him back to İstanbul, and he sat on the commission that drafted the Kanûn-ı Esâsî, the first constitution.2,3 After five months in custody he was sent to Midilli in 1877.2,3 On Midilli he wrote new poems; he finished the play “Celâleddin Harzemşah”, begun at Magosa, and presented it to Abdülhamid II.2,3

He became governor of Rodos in 1884 and of Sakız in 1887.2,3 He went on writing on the islands where he served.1,3 He died of pneumonia on 2 December 1888. Through the efforts of Ebüzziya Tevfik his grave was moved to Bolayır, next to Süleyman Paşa.2,3

He never gathered his poems into a book. Sadettin Nüzhet Ergun was the first to collect them, in 1933 (1941 is also given).2,3 In verse he kept the old forms but changed the subject: homeland, freedom, nation.1,2 The novel and the play were new kinds of writing in Turkish, and he used both to carry his ideas to readers.2,3

Eine geregelte Schulbildung erhielt Namık Kemal nicht. Als Kind ging er in İstanbul kurz auf die Beyazıt Rüşdiyesi und die Vâlide Mektebi; dann folgte er seinem Großvater Abdüllatif Paşa an dessen Dienstorte und lernte in Kars und Sofia bei Privatlehrern Arabisch und Persisch.1,2 Seine ersten Gedichte schrieb er in Sofia. Der Dichter Eşref Paşa las sie und gab ihm den Mahlas „Nâmık“, also den Namen, den er in seinen Gedichten führen sollte.2,3 Mit der Zeit trat dieser Name an die Stelle von Mehmed.2,3 Ende der 1850er-Jahre trat er in das Tercüme Odası ein, das Übersetzungsbüro des Staates.1,2

Nachdem er Şinasi kennengelernt hatte, begann er in Tasvîr-i Efkâr über Politik zu schreiben; als Şinasi 1865 nach Paris ging, leitete er die Zeitung.2,3 Er schloss sich den Yeni Osmanlılar (Jungosmanen) an, die die Regierung kritisierten, und floh 1867 mit ihnen nach Paris.2,3 Im Jahr darauf gab er mit Ziya Paşa in London die Zeitung Hürriyet heraus; 1870 kehrte er nach İstanbul zurück.2,3 In seinen Pariser und Londoner Jahren lernte er die westliche Literatur aus der Nähe kennen, vor allem das Theater.2,7

Nach der Rückkehr übernahm er die Zeitung İbret. Als sie geschlossen wurde, schickte man ihn als Mutasarrıf, also als Verwalter eines Bezirks, nach Gelibolu; dort begann er „Vatan yahut Silistre“ (Vaterland oder Silistra) zu schreiben.2,3 Das Stück wurde am 1. April 1873 im Theater Gedikpaşa gespielt. Die Zuschauer strömten auf die Straße, ein Teil zog zur Redaktion von İbret.1,5 İbret wurde geschlossen, Kemal verhaftet und in die Festung von Famagusta auf Zypern verbannt.1,3

In Famagusta blieb er mehr als drei Jahre. Dort schrieb er seinen ersten Roman, „İntibah“, und die Stücke „Âkif Bey“, „Gülnihal“ und „Zavallı Çocuk“.1,2 Als 1876 Murad V. den Thron bestieg, kehrte er dank einer Amnestie nach İstanbul zurück und arbeitete in der Kommission, die die erste Verfassung, das Kanûn-ı Esâsî, ausarbeitete.2,3 Nach fünf Monaten Haft wurde er 1877 nach Lesbos geschickt.2,3 Auf Lesbos schrieb er neue Gedichte; das in Famagusta begonnene Stück „Celâleddin Harzemşah“ vollendete er dort und überreichte es Abdülhamid II.2,3

1884 wurde er Mutasarrıf von Rhodos, 1887 von Chios.2,3 Auf den Inseln, auf denen er Dienst tat, schrieb er weiter.1,3 Am 2. Dezember 1888 starb er an einer Lungenentzündung. Auf Betreiben von Ebüzziya Tevfik wurde sein Grab nach Bolayır verlegt, neben Süleyman Paşa.2,3

Seine Gedichte gab er zu Lebzeiten nicht als Buch heraus. Sadettin Nüzhet Ergun sammelte sie 1933 zum ersten Mal (auch 1941 angegeben).2,3 In seinen Gedichten blieb er bei den alten Formen, die Themen aber waren neu: Vaterland, Freiheit, Nation.1,2 Roman und Theaterstück waren dagegen neue Gattungen im Türkischen; er nutzte beide, um seine Gedanken unter die Leser zu bringen.2,3

✎ Bu sayfayla ilgili 2 bilgi henüz doğrulanmadı2 facts about this page not yet confirmed2 Angaben zu dieser Seite noch nicht bestätigt →

DoğumBornGeboren
21 Aralık 184021 December 184021. Dezember 1840
ÖlümDiedGestorben
2 Aralık 18882 December 18882. Dezember 1888
TürFormsGattungen
oyun, roman, şiirplay, novel, poetryTheaterstück, Roman, Lyrik
MetinlerTextsTexte
kamu malıpublic domaingemeinfrei