Bir yazar, bir eser, bir dönem ya da okuldan bir hikâye.An author, a work, an era or a story from the school.Ein Autor, ein Werk, eine Epoche oder eine Geschichte aus der Schule.

Eser · ŞiirWork · PoetryWerk · Lyrik

Umutsuzlar Parkı

Edip Cansever · 195819581958

Edip Cansever’in 1958’de çıkan şiir kitabı. Cansever bu kitapla dramatik şiire geçti.A book of poems by Edip Cansever, published in 1958. With it Cansever turned to dramatic poetry.Ein Gedichtband von Edip Cansever, der 1958 erschien. Mit ihm wandte sich Cansever der dramatischen Dichtung zu.

Konusu, geçmişle bağını koparmış ve gelecekten bir şey beklemeyen bir aydının yalnızlığıdır.Its subject is the loneliness of an intellectual cut off from his past and expecting nothing from the future.Sein Thema ist die Einsamkeit eines Intellektuellen, der mit seiner Vergangenheit gebrochen hat und von der Zukunft nichts erwartet.

İELYazarı · 1940’larIts author · 1940sAutor · 1940er-JahreCumhuriyet IIRepublic IIRepublik II

Arka plan: çizimBackground: illustrationHintergrund: Illustration

Şiir üzerineAbout the poemÜber das Gedicht

Dramatik şiirDramatic poetryDramatische Dichtung

Cansever bu kitapla dramatik şiire, yani bir kişiyi konuşturan şiire yönelir.1,2

With Umutsuzlar Parkı (The Park of the Hopeless) Cansever turns to dramatic poetry, poetry that lets a character speak.1,2

Mit „Umutsuzlar Parkı“ (Der Park der Hoffnungslosen) wandte sich Cansever der dramatischen Dichtung zu, also Gedichten, in denen eine Figur spricht.1,2

YapıStructureAufbau

Kitap tek tek kısa şiirlerden oluşmaz; numaralı bölümler hâlinde ilerleyen uzun şiirlerden kuruludur.1,2

The book is not made of separate short poems; it is built of long poems that move forward in numbered sections.1,2

Das Buch besteht nicht aus einzelnen kurzen Gedichten; es setzt sich aus langen Gedichten in nummerierten Abschnitten zusammen.1,2

KonuSubjectThema

Bir insanın yalnızlığı ve umutsuzluğu.1,2

One person’s loneliness and hopelessness.1,2

Die Einsamkeit und Hoffnungslosigkeit eines Menschen.1,2

Umutsuzlar Parkı, Edip CanseverUmutsuzlar Parkı, Edip CanseverUmutsuzlar Parkı, Edip Cansever

Umutsuzlar Parkı 1958’de, Yerçekimli Karanfil’den bir yıl sonra yayımlandı.1,3 Yerçekimli Karanfil o yıl Yeditepe Şiir Armağanı’nı almıştı.2,3 Cansever otuz yaşındaydı ve Kapalıçarşı’da esnaflık yapıyordu.1,2 Dört yıl önce çarşı yangınında dükkânı yanmış, bir ortakla yenisini açmıştı.1,3

Adı İkinci Yeni şairleri arasında anılıyordu; bu şiir kapalıdır, imgeye ve çağrışıma dayanır, yalnızlık onun da konusudur.4,5

Kitap numaralı bölümlerden oluşur: başlıklı şiirlerin altında Roma rakamıyla numaralanmış parçalar sıralanır.1,2

Konu, geçmişle bağlarını koparmış, gelecekten de bir şey beklemeyen bir aydının yalnızlığı ve umutsuzluğudur.1,2 Cansever şiirinin bu çizgisi bireyin yalnızlığı ve yabancılığı diye de anlatılır; Umutsuzlar Parkı dramatik şiirinin ustalık örneklerinden sayılır.1,2

Petrol (1959), Nerde Antigone (1961) ve Tragedyalar (1964) da aynı yolda yazıldı.2,6 Bu kitaplarda tiyatrodan gelen konuşma biçimleri kullanılır.2,6 Ardından Kirli Ağustos (1970) ve Sonrası Kalır (1974) geldi.1,3 Ben Ruhi Bey Nasılım (1976) 1977’de Türk Dil Kurumu Şiir Ödülü’nü aldı.2,3 Yaşarken çıkan son kitabı Oteller Kenti’dir (1985).1,7

Edip Cansever İstanbul Erkek Lisesi’nin 1946 mezunudur.1,7 1986’da öldü.1,6

Umutsuzlar Parkı was published in 1958, a year after Yerçekimli Karanfil.1,3 That year Yerçekimli Karanfil had won the Yeditepe Poetry Prize.2,3 Cansever was thirty and kept a shop in the Grand Bazaar.1,2 Four years earlier his shop had burned down in the bazaar fire, and he had opened a new one with a partner.1,3

He was counted among the poets of the İkinci Yeni (Second New), a closed poetry of images and associations in which loneliness is a subject too.4,5

The book is made of numbered sections: under titled poems stand pieces numbered in Roman numerals.1,2

The subject is the loneliness and hopelessness of an intellectual who has cut his ties with the past and expects nothing from the future.1,2 This line in Cansever’s poetry is also described as the loneliness and estrangement of the individual; Umutsuzlar Parkı is counted among the masterly examples of his dramatic poetry.1,2

Petrol (1959), Nerde Antigone (1961) and Tragedyalar (1964) went the same way.2,6 These books use ways of speaking taken from the theatre.2,6 Kirli Ağustos (1970) and Sonrası Kalır (1974) followed.1,3 Ben Ruhi Bey Nasılım (1976) won the Türk Dil Kurumu Poetry Prize in 1977.2,3 The last book published in his lifetime is Oteller Kenti (1985).1,7

Edip Cansever graduated from İstanbul Erkek Lisesi in 1946.1,7 He died in 1986.1,6

„Umutsuzlar Parkı“ erschien 1958, ein Jahr nach „Yerçekimli Karanfil“.1,3 „Yerçekimli Karanfil“ hatte in jenem Jahr den Lyrikpreis Yeditepe Şiir Armağanı erhalten.2,3 Cansever war dreißig Jahre alt und Händler im Kapalıçarşı, dem Großen Basar.1,2 Vier Jahre zuvor war sein Laden beim Brand im Basar abgebrannt, und er hatte mit einem Teilhaber einen neuen eröffnet.1,3

Sein Name wurde unter den Dichtern der İkinci Yeni („Zweite Neue“) genannt. Diese Dichtung ist dunkel, sie beruht auf Bild und Assoziation, und auch sie hat die Einsamkeit zum Thema.4,5

Das Buch besteht aus nummerierten Abschnitten: Unter Gedichten mit eigenem Titel folgen Teile, die mit römischen Zahlen nummeriert sind.1,2

Das Thema ist die Einsamkeit und Hoffnungslosigkeit eines Intellektuellen, der die Bindungen an seine Vergangenheit abgebrochen hat und auch von der Zukunft nichts erwartet.1,2 Diese Linie in Cansevers Dichtung wird auch als Einsamkeit und Entfremdung des Einzelnen beschrieben; „Umutsuzlar Parkı“ wird zu den meisterhaften Beispielen seiner dramatischen Dichtung gezählt.1,2

„Petrol“ (1959), „Nerde Antigone“ (1961) und „Tragedyalar“ (1964) folgen derselben Richtung.2,6 In diesen Büchern verwendet Cansever Sprechformen aus dem Theater.2,6 Danach erschienen „Kirli Ağustos“ (1970) und „Sonrası Kalır“ (1974).1,3 „Ben Ruhi Bey Nasılım“ (1976) erhielt 1977 den Lyrikpreis der Türkischen Sprachgesellschaft (Türk Dil Kurumu).2,3 Sein letztes zu Lebzeiten erschienenes Buch ist „Oteller Kenti“ (1985).1,7

Edip Cansever machte 1946 seinen Abschluss am İstanbul Erkek Lisesi.1,7 Er starb 1986.1,6

✎ Bu sayfayla ilgili 1 bilgi henüz doğrulanmadı1 fact about this page not yet confirmed1 Angabe zu dieser Seite noch nicht bestätigt →

YılYearJahr
195819581958
TürFormGattung
şiirpoetryLyrik
MetinTextText
telif süresi içindestill in copyrightnoch urheberrechtlich geschützt